Ekspansja telefonii komórkowej rozpoczęła się w Polsce pod koniec dwudziestego wieku. Początkowo nie wyglądało to wszystko zbyt poważnie. Ówczesne komórki wielkością przypominały spore cegły, a zasięg takiego telefonu był ograniczony do centrów największych miast. Wprost trudno uwierzyć, że nasza poczciwa Nokia bez problemu mieszcząca się w kieszeni ma swój pierwowzór w topornym aparacie ważącym prawie kilogram.
Stopniowo jednak sieć nadajników komórkowych stawała się coraz gęstsza i łączność była coraz łatwiejsza i co najważniejsze, coraz tańsza. Ceny połączeń raczkującej telefonii komórkowej były horrendalne i raczej mało kogo było stać na ten sposób komunikowania się. Dotyczyło to tylko ludzi stosunkowo zamożnych. Szaraczkowie musieli obejść się smakiem. Na malutkie telefony typu Nokia, Motorola czy Sony trzeba było poczekać jeszcze parę lat….
Coś się zaczęło zmieniać na początku naszego wieku. Ceny na połączenia zaczęły spadać, sieć nadajników gęstniała, a salony zaczęły oferować aparaty za złotówkę w zamian za dwu, trzyletnią umowę abonamentową. Tym sposobem Motorola czy Nokia trafiła pod strzechy, bo spadek cen na usługi komórkowe był tak duży, ze prawie każdy mógł się stać właścicielem ładnej i zgrabnej komóreczki….
